Przyczynkiem ich przybycia był film Stanisława Balcerzaka pt. „Pierwsi Słupszczanie. Zachować wspomnienia”. W filmie ukazano losy pierwszych mieszkańców Słupska, którzy tuż po II wojnie światowej zamieszkali w tym mieście. Wypowiedzi pierwszych słupszczan, które kilka lat temu zarejestrował Stanisław Balcerzak, były opowieściami o losie, lęku i nadziei. Pokaleczone wojną i okupacją ludzkie serca i umysły, powoli uspakajały się w nieznanym mieście. Sporo osób przyjechało do Słupska ze zniszczonej Warszawy, to oni tworzyli w tym mieście powojenną rzeczywistość, odgruzowywali Stary Rynek, czyścili kościół Mariacki z pierza, bronili resztek dobytku przed szabrownikami, bronili honoru przed zapijaczonymi czerwonoarmistami.

Film oparty jest na wspomnieniach już nieżyjących mieszkańców miasta Słupska, jak również na materiałach archiwalnych, zdjęciach i zapiskach kronikarskich, które przez lata były tworzone przez zaangażowanych, powojennych mieszkańców miasta Słupska. Polscy osadnicy przybywali z różnych stron, z Kresów Wschodnich, z Akcji „Wisła”, z Kielecczyzny i Podlasia; pozostawali w Słupsku więźniowie obozów pracy, autochtoni i osadnicy wojskowi, którzy po demobilizacji postanowili pozostać w tym mieście. Pomimo początkowego przekonania o tymczasowości, zapuścili w tym mieście głębokie korzenie, tym samym wpłynęli na odbudowę i rozwój miasta.