Rosalak Maciej: Tsunami historii: jak żywioły przyrody wpływały na dzieje świata

Autor jest dziennikarzem i historykiem, obecnie związanym z miesięcznikiem pt. Historia do Rzeczy. Książka składa się z dziesięciu głównych części opisujących wpływ sił natury na ludzkie życie. Maciej Rosolak opisuje fakty, które miały ważne znaczenie dla losów świata. Rozpoczyna od historii Ziemi, układu słonecznego, czyli tego, jak warunki kosmiczne, geologiczne wpływały na wygląd Ziemi. Z książki możemy się też dowiedzieć o mniej znanych faktach z historii Polski, np. o trzęsieniach ziemi. O trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Polskę 5 czerwca 1443 roku Jan Długosz pisał: „Wieże i gmachy waliły się na ziemię, rzeki występowały z łożysk, a ludzie nagłym strachem zdjęci, od zmysłów i rozumu odchodzili… przerażeni i ogłupieni tem niesłychanie od wieków w Polsce niebywałem zjawiskiem… wypadali z domów na ulicę pytając jeden drugiego: co robić?” (str. 112). Wiele bitew i wojen mogłoby mieć inny przebieg, gdyby nie kaprysy pogody czy choroby. W 1792 r. Francuzi pod Valmy powstrzymali ofensywę austriacko-pruską dzięki dyzenterii i czerwonce. Prusaków dotknęła „wstydliwa przypadłość, wynikająca z opóźnień w dostawach żywności (…) W deszczu i chłodzie błąkali się wokół obozowisk i żarli to, w co obrodziły stoki francuskiego pogranicza: warzywa, jabłka, a nade wszystko zielone, niedojrzałe jeszcze winogrona (…). Tak, tak – groźni Prusacy, którzy szli uwolnić francuskiego króla, co rusz kucali pod krzakami z opuszczonymi spodniami (str. 306-307).

Rosalak Maciej: Tsunami historii: jak żywioły przyrody wpływały na dzieje świata – Warszawa : Fronda PL, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Posmysz Zofia, Wójcik Michał: Królestwo za mgłą

Zofia Posmysz – pisarka, scenarzystka, więźniarka obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Ravensbrück. Rozgłos przyniosło jej słuchowisko radiowe pt. Pasażerka z kabiny 45, na motywach którego Andrzej Munk wyreżyserował film. Wywiad, którego udzieliła pisarka Michałowi Wójcikowi opowiada przede wszystkim o Auschwitz, w którym znalazła się jako 18-letnia dziewczyna. „Wie pan, ucieszyłam się, gdy się dowiedziałam, że jedziemy do Oświęcimia. Że taki mam wyrok. Wreszcie się skończą przesłuchania. Jedynie to było dla mnie ważne. Pojęcia nie miałam, co oznacza Oświęcim” (strona 64). Są tu również wspomnienia z dzieciństwa, początków okupacji, aresztowania. Pisarka opisuje grozę obozu, sadyzm obozowych kapo i strażników. „Pierwszy uderzył mnie Sowizdrzał. Tak go nazywam w opowiadaniu. Der Rottenführer. Miał na imię Hans. Rumiana, okrągła twarz. Sprytne, złośliwe oczka. Odstające, gackowate uszy. Trochę wyglądem przypominał przez to nietoperza. Słynął z morderczego ciosu. Chełpił się tym. Bił w skroń. Uderzył mnie, bo źle trzymałam grabie” (strona 97). Na okładce: „Zofia Posmysz mówi o tym, skąd czerpała wewnętrzną siłę, choć była świadkiem niewyobrażalnego. I jak to się stało, że ponownie zaufała życiu.” Książka powinna się znaleźć w kanonie lektur polecanych młodym ludziom.

Posmysz Zofia, Wójcik Michał: Królestwo za mgłą – Kraków : Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Pilch Jerzy: Portret młodej wenecjanki

Autor, laureat wielu prestiżowych nagród i wyróżnień w „Portrecie młodej wenecjanki” ponownie miesza gatunki. Są tu: proza beletrystyczna, elementy dziennika, eseju, felietonu. „Główny bohater, niedoszły historyk sztuki, który całe życie spędził na obsesyjnym szukaniu miłości, poznaje młodziutką i olśniewającą Pralinę Pralinowicz – żywą kopię młodej kobiety z obrazu Albrechta Dürera, studentkę psychologii, kobietę ze wszech miar niepokojącą i tajemniczą” (z okładki). Jerzy Pilch i pochodząca z Czarnogóry Atina również przez jakiś czas byli bohaterami salonów plotkarskich. Ich romans zakończył się równie szybko, jak się rozpoczął. Atina zwierzała się m.in. autorce biografii Jerzego Pilcha – Katarzynie Kubisiowskiej. Ale wątek uczucia to tylko pretekst do wielu dygresji na ulubione przez pisarza tematy – literatury, czytelnictwa, sztuki, sporu i seksu. „Ja szukałem określonych niewiast, z krwi i kości, posiadających imię i nazwisko, pesel, ciało i duszę, i moim zdaniem niewyraźną czterdziestkę, a raczej pięćdziesiątkę na karku” (strona 168).

Pilch Jerzy: Portret młodej wenecjanki  – Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Nowak-Lewandowska Natalia: Pozorność

To debiut powieściowy Natalii Nowak-Lewandowskiej. Tematyka jak z telewizyjnych programów interwencyjnych. Pozorne małżeństwo, pozorne szczęście. Mąż i żona – kat i ofiara. Historia dwojga młodych ludzi, którzy po rozstaniu z dotychczasowymi partnerami, postanawiają się pobrać. Troskliwy, kochający mąż zmienia się w tyrana. Pogodna żona staje się kulącą pod wzrokiem męża, rozdygotaną kobietą. „Ciałem raz po raz wstrząsały dreszcze, szloch wyrywał się, a łzy, już niczym niehamowane, płynęły jej po twarzy. Przestało interesować ją, czy ktoś usłyszy jej płacz. Było jej tak bardzo wszystko jedno. Już nic nie miało znaczenia, bo właśnie w tej chwili jej życie się skończyło. Życie i małżeństwo, które okazało się tak bardzo koszmarne, tak zakłamane, że już sama nie wiedziała, czy chociaż przez chwilę rzeczywiście było prawdziwe”(strona 85). Jest to bardzo realistycznie przedstawiona gehenna kobiety, jakich wiele dookoła nas. „To doskonałe studium kobiety, która zostaje poddana przemocy psychicznej i fizycznej. Uzależniona od tego, który kiedyś przyrzekał ją kochać i chronić, teraz zaczyna kroczyć na krawędzi własnego szaleństwa” (z okładki).

Nowak-Lewandowska Natalia: Pozorność  – Zakrzewo : Wydawnictwo Replika, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Link Charlotte: Sześć lat : pożegnanie z siostrą

To pierwsza niebeletrystyczna książka znanej autorki kryminałów. Bardzo osobisty, przejmujący opis choroby i śmierci Franziski, siostry pisarki. W wieku dwudziestu lat zachorowała ona na nowotwór węzłów chłonnych. Szczęśliwie wróciła do zdrowia i mimo ostrzeżeń lekarzy, założyła rodzinę. Kiedy skończyła czterdzieści jeden lat dowiedziała się o nowotworze jelita. Lekarze dawali jej dwa lata życia. Dzięki ogromnej woli życia i wsparciu rodziny przeżyła sześć. Charlotte Link opisuje „codzienność niemieckich szpitali, na którą skazani są chorzy na raka oraz bliscy, spotkania ze wspaniałymi, zaangażowanymi lekarzami, ale także z takimi, których zachowanie sprawia, że ciarki przechodzą po plecach. Ta opowieść to także apel o to, by nigdy nie porzucać nadziei – bo tylko ona daje siłę do walki” (z okładki). Jest to również książka dla zdrowych (?) – jak się zachowywać w zetknięciu z rakiem. Takie pytania zadawała sobie również autorka. „Co robić z kobietą, która jest ciężko chora i której lekarze wyznaczyli jeszcze tylko dwa lata życia? Czy wypada jej opowiadać o tym, że człowiek martwi się o syna, który znowu dostał dwóję z matematyki? Ale jeśli się jej o tym nie powie, to będzie właśnie pierwszy krok do wyobcowania. Przestają się z nią dzielić. Rządzi zakłopotanie. Wyczuwa to cała nasza rodzina” (strona 86).

Link Charlotte: Sześć lat : pożegnanie z siostrą  – Katowice : Wydawnictwo Sonia Draga, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ