Okładka książki Dlaczego hipopotam jest gruby

Przede wszystkim ma bardzo grubą skórę, podobnie jak słoń i nosorożec. Pod skórą hipopotama znajduje się spora warstwa tłuszczu, więc naprawdę wygląda jak grubas. Gdy ktoś szczupły włoży ubranie z pianki lub gąbki o grubości kilku centymetrów, wygląda znacznie potężniej. A hipopotam naprawdę jest potężny, bo jest kuzynem wielorybów, ale inaczej niż one, nie zamienił nóg na płetwy i nie do końca rozstał się z lądem. Mimo to woda jest jego żywiołem. Nie może bez niej żyć. Do tego tłuszcz pod skórą hipopotama jest znacznie lżejszy od wody i dzięki temu wielkie cielsko hipcia staje się w wodzie lekkie jak piórko.

Po co pszczoły robią miód?

Pszczoły zbierają słodki nektar z kwiatów, przeżuwają go, dodają trochę pyłku i tak powstaje miód. Nie robią miodu dla ludzi, ale po to, by karmić nim swoje dzieci, to znaczy larwy, i matkę pszczelą, ich królową. Ludzie bardzo lubią miód, bo jest bogaty w różne wartościowe składniki, zabierają go pszczołom, pozbawiając je w ten sposób zapasów na zimę. W zamian za to karmią pszczoły cukrem (fragment książki, str.25-26).

Sumińska Dorota: Dlaczego hipopotam jest gruby: sekrety nie tylko świata zwierząt – Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Okładka książki Małe życie

Powieść, która stała się sensacją i wywołała gorącą dyskusję wśród krytyków i czytelników. Nominowana do Nagrody Bookera, National Book Award i Baileys Women’s Prize for Fiction, laureatka prestiżowej Kirkus Prize. Wstrząsający obraz dojrzewania, przyjaźni, traumy i sukcesu.

Czterech przyjaciół tuż po ukończeniu studiów przenosi się do Nowego Jorku, aby zacząć nowe życie. Nie mają nic poza sobą i swoimi ambicjami. Willem – aspirujący aktor, JB – utalentowany malarz, Malcolm – sfrustrowany architekt, oraz tajemniczy i wycofany Jude, który stanowi dla wszystkich punkt oparcia. Z czasem ich relacje stają się coraz bardziej pogmatwane za sprawą uzależnień, sukcesów i dumy.

Oto poruszająca do głębi opowieść o wielkim mieście, które daje szansę na zapomnienie o przeszłości, i o życiu w bólu, który nie pozwala o niej zapomnieć. To proza, która w całym swoim pięknie opisuje doświadczenie zła, granice ludzkiej wytrzymałości i tyranię pamięci.

Yanagihara Hanya: Małe życie: Warszawa: Grupa Wydawnicza Foksal, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

okładka książki Żydzi Polscy i Pomorscy

Elsa Pintus urodziła się w 1893 w Chmielnie (dzisiejsze województwo pomorskie) w rodzinie kupieckiej. Była córką Klary Abrahamsohn oraz Maxa Pintusa – kupca, działacza i postępowego Żyda, który był powszechnie szanowanym obywatelem, działaczem społecznym, uczestnikiem walk w I wojnie światowej i członkiem Kaszubskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Jej rodzice mieli w Chmielnie dom, w którym prowadzili sklep z artykułami kolonialnymi i wyszynk, a poza tym pracowali w tej wiosce na gospodarstwie rolnym i dzierżawili Jezioro Rekowskie. Po śmierci rodziców dzieci Pintusów wydzierżawiły swoje nieruchomości i przeprowadziły się do Kartuz. Brat Elsy Heinz prowadził zakład zegarmistrzowski przy jednej z głównych ulic miasteczka (Kościuszki 7) i zamieszkał wraz z Elsą w domu przy ulicy Jeziornej. II wojna światowa zastała Elsę Pintus w Kartuzach, w których doświadczyła pierwszych upokorzeń, ale i aktów wsparcia w nieszczęściu. Dzięki wielu zabiegom i przyjaciołom wyjechała do Gdańska, pozornie po to, aby poddać się kuracji zdrowotnej, a tak naprawdę, aby uniknąć aresztowania i wywózki do obozu. W Gdańsku szukała możliwości spotkania z Heinzem (jej bratem) aresztowanym przez nazistów w Kartuzach i prawdopodobnie przetrzymywanym jakiś czas w więzieniu w Nowym Porcie (ewentualnie Będzieszynie). Z czasem okazało się jednak, że Heinza wraz z innymi Żydami wywieziono z miasta i ślad po nim zaginął. Elsa przypuszczała, że jeszcze w drodze rozstrzelano go albo uwięziono w obozie Stutthof, gdzie zginął lub wywieziony został do jakiegoś obozu zagłady. (fragment książki, str. 267-268).

Kalinowski Daniel: Żydzi polscy i pomorscy: studia o ludziach i literaturze – Gdańsk - Słupsk: Wydawnictwo Instytut Kaszubski; Akademia Pomorska w Słupsku, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

 

 

 

okładka książki Potem

Ciągnęłam Jenny w dół schodów, starając się własnym ciałem osłonić ją przed gorącem i dymem. Nie zastanawiałam się, jak bardzo była ranna. Jeszcze nie. Nie chciałam o tym myśleć, dopóki nie dotrzemy na dół. Dopóki nie będzie bezpieczna. Milcząc, wołałam do Ciebie, jakbym telepatycznie mogła wezwać Cię na pomoc. I gdy tak ciągnęłam Jenny, stopień za stopniem, usiłując oddalić się od palącego żaru, rozszalałych płomieni dymu, myślałam o miłości. Uczepiłam się tej myśli. Była jasna, chłodna i spokojna. Może jednak istniało jakieś telepatyczne połączenie  miedzy nami, ponieważ w owej chwili byłeś pewnie na spotkaniu  z dziennikarzami BBC i rozmawialiście na temat kolejnej części Twojej serii zatytułowanej Wrogie żywioły. Poprzednio zajmowałeś się gorącymi, parnymi dżunglami oraz spalonymi przez słońce pustyniami. Tym razem chciałeś dla odmiany pokazać zamarznięte pustkowia Antarktyki. Być może to Ty pomogłeś mi wyobrazić sobie cichą białą przestrzeń miłości, gdy ściągałam Jenny ze schodów. Zanim jednak udało mi się dotrzeć na dół, poczułam uderzenie. Upadłam na twarz i wszystko spowił mrok. Gdy traciłam przytomność, mówiłam do Ciebie. Powiedziałam: „Nienarodzone dziecko nie potrzebuje w ogóle oddychać. Wiedziałeś o tym?”. (fragment książki, str. 17-18).

Lupton Rosamund : Potem - Warszawa : Wydawnictwo Świat Książki, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

 

okładka książki Kruchość skrzydeł

Wiedziałam, że skrzydło motyla raz wyrwane nigdy nie odrasta. To bardzo istotny fakt. Skrzydło motyla zbudowane jest z żyłek pokrytych łuskami zrobionymi z substancji takiej jak kurz. Podczas wczesnych faz rozwoju motyle marzą o lataniu, lecz gdy już wyrosną im skrzydła, musza jeszcze na trochę uzbroić się w cierpliwość. Ich skrzydła są wciąż wilgotne i potrzebują czasu, żeby oschnąć. Skrzydła motyla są niezwykle delikatne i łamliwe. Motyl, któremu złamie się skrzydło, nie ma już najmniejszych szans. Jeśli znajdziesz motyla ze złamanym skrzydłem uwięzionego w pajęczynie, ratowanie go nie ma najmniejszego sensu, jakkolwiek tragiczny wydawałby się jego los. Nawet gdy zdecydujesz się go uratować, to i tak czeka go walka na ziemi zakończona innym rodzajem śmierci. Wielkie czerwone mrówki poniosą go na grzbietach i zjedzą żywcem podczas swojej wielkiej mrówkowej uczty.

Beth zawsze ratowała skrzydlate owady z pajęczych sieci. Wchodziła na krzesła i ratowała ćmy, wdrapywała się na drzewa, by ocalić cykady. (fragment książki, str. 31-32). 

Foxlee Karen : Kruchość skrzydeł - Słupsk : Wydawnictwo Dobra Literatura, 2016

SPRAWDŹ GDZIE MOŻNA WYPOŻYCZYĆ