okładka książki Neger, Neger

Dziadkiem urodzonego w 1926 r. w Hamburgu autora był liberyjski dyplomata, ojcem – beztroski student, matką – niemiecka pielęgniarka. Gdy w Liberii doszło do politycznych rozruchów, dziadek z ojcem wrócili do kraju. Matka i chłopiec zostali w Niemczech ze strachu przed afrykańskim klimatem. I tak uwielbiany przez dziadka Hans-Jürgen stał się na ulicy i w szkole znienawidzonym czarnuchem. Chociaż, paradoksalnie, był typowym Niemcem tego okresu - pochwalał nazizm, Hitlera uważał za ojca narodu. Jak pisze Wydawca we wstępie „Jako prawdziwym patriotą, starał się z całą dziecięcą żarliwością włączyć w budowanie III Rzeszy (…). Im gorliwiej chciał służyć swojemu krajowi, tym brutalniej był wykluczany ze wspólnoty (…). Wyjątkowość tej opowieści tkwi w opisie unikatowego doświadczenia bycia obcym wśród swoich”.

Massaquoi Hans-Jürgen: Neger, Neger...: opowieść o dorastaniu czarnoskórego chłopca w nazistowskich Niemczech – Warszawa : Ośrodek KARTA, 2016

 

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

okładka książki Ludzie na drzewach

Amerykańska pisarka i dziennikarka powieścią „Ludzie na drzewach” zadebiutowała w 2013 r. Autorka pisała ją blisko 18 lat. Inspirację czerpała z prawdziwej historii Daniela Gajduska laureata Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1976 r., homoseksualisty i pedofila. Bohater książki Norton Perina jako student zostaje oddelegowany na jedną z mikronezyjskich wysp. Celem wyprawy naukowej jest poznanie żyjącego tam tajemniczego plemienia. „Przełomowe dla świata nauki badania przyniosą mu Nagrodę Nobla, sławę i uznanie (…). Jego spektakularna kariera zakończy się wielkim skandalem” (z okładki). Wybitny naukowiec okazuje się również okrutnikiem działającym z perfidią i premedytacją. Autorka stawia pytanie: czy geniusze nie muszą żyć zgodnie z normami moralnymi?

Yanagihara Hanya: Ludzie na drzewach – Warszawa: Grupa Wydawnicza Foksal, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

okładka książki Wosia

 

Dziennikarz i publicysta ekonomiczny (ur. 1982) próbuje wyjaśnić, dlaczego w pracy jesteśmy na ogół nieszczęśliwi. Dlaczego tak mało zarabiamy? Dlaczego odnosimy wrażenie, że jesteśmy wykorzystywani przez pracodawcę? Autor chciałby, jak pisze we wstępie „by praca była trochę bardziej pewna, nieco lepiej płatna i dająca ciut więcej satysfakcji. A jednocześnie, by zostawiała cokolwiek więcej czasu bez uszczerbku na statusie społecznym”. Banalne? Rafał Woś posługując się statystykami pisze, że po kryzysie pracujemy jeszcze więcej niż wcześniej, wcale więcej nie zarabiając. PKB rośnie, lecz nie rośnie udział naszych wynagrodzeń w PKB. W ostatnim rozdziale autor stara się pokazać, że to Polacy są „pionierami neoliberalizmu, a bogaty Zachód konsekwentnie nas goni (…) ale skoro świat zachodni w epoce neoliberalizmu biegł w kierunku urwiska, a my go o kilka kroków wyprzedzamy, to przecież…”.

Woś Rafał: To nie jest kraj dla pracowników – Warszawa : Grupa Wydawnicza Foksal, 2017

 

 SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

Okładka książki Wszystkie dzieci Louisa

Autor jest laureatem Stypendium Herodot im. Ryszarda Kapuścińskiego z 2016 r. To pierwsza książka młodego dziennikarza piszącego dla „Dużego Formatu” i „Przekroju”. W reportażu „Wszystkie dzieci Louisa” stara się wytłumaczyć, jak mogło dojść do tego, że jeden dawca nasienia został ojcem ponad 200 dzieci. Ujawniane stopniowo fakty wstrząsnęły nie tylko Holandią. Do języka weszło nowe słowo: „spermooszustwo”. Autor zbierając materiały do książki, starał się rozmawiać ze wszystkimi stronami dramatu. Jest więc o nadziejach, radości, cierpieniu ale i o przekraczaniu granic, prowadzących do dramatów. „Dzieci Louisa” na różnych etapach życia dowiadywały się, że ich prawdziwym ojcem jest przypadkowy dawca nasienia. Ta książka to dowód na to, że z sensacji może narodzić się głęboko wzruszająca historia ludzkiego zagubienia, opowieść o pragnieniu bycia czyimś dzieckiem.

Bałuk Kamil: Wszystkie dzieci Louisa – Warszawa: Wydawnictwo Dowody na Istnienie, 2017

SPRAWDŹ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ

 

 

okładka Apteki marzeń

 

Jak często zdarza się nam narzekać na prozę życia: pogodę, pracę, naczynia zostawione w zlewie, porozrzucane skarpetki… zwyczajność. Wydaje nam się, że my i nasi najbliżsi będziemy żyć wiecznie. „Pędzimy samochodami, skaczemy ze spadochronami, balansujemy na granicy życia” (z okładki). Powieść o dużym ładunku emocji, lekcja empatii i pokory wobec śmierci. Kiedy słyszymy diagnozę: rak i musimy stoczyć walkę, zmieniamy hierarchię wartości, nawet stosunek do Boga. Historia Magdy i Olka, ich walka o życie Oli zdarzyła się naprawdę. Kto ukradł im zwyczajne życie?

Socha Natasza: Apteka marzeń – Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2017

 

ZOBACZ GDZIE MOŻESZ WYPOŻYCZYĆ